Twarz po ludzku — co wygląda lepiej, a co gorzej

Najważniejsza rzecz, na którą realnie masz wpływ. Tłuszcz przykrywa kości — im go mniej, tym bardziej widać szczękę i policzki. Sama redukcja potrafi odmienić twarz bardziej niż cokolwiek innego.

Dolna połowa twarzy. Mocna, kanciasta szczęka to jeden z najsilniejszych „męskich” sygnałów. Liczy się, czy żuchwa robi wyraźny narożnik pod uchem i czy linia od ucha do brody jest ostra.

Patrząc na twarz z przodu — jak szeroka jest żuchwa u dołu. Szersza, „kwadratowa” u dołu twarz wygląda mocniej i bardziej męsko. Wąska, spiczasta — delikatniej.

Czy zewnętrzny kącik oka (ten dalej od nosa) jest wyżej, czy niżej od wewnętrznego. Kąciki lekko w górę dają pewne, „drapieżne” spojrzenie. W dół — wygląd zmęczony i smutny.

Oko osadzone głębiej, z powieką lekko nasuniętą i brwią blisko, wygląda spokojnie i męsko. Oko okrągłe, z dużą ilością białka nad tęczówką i brwią wysoko, wygląda na przestraszone.

Czy broda sięga do przodu, do pionowej linii twarzy, czy chowa się do tyłu. Wysunięta broda „domyka” profil i wspiera linię szczęki. Cofnięta sprawia, że dół twarzy znika.

Wystające kości policzkowe dają twarzy strukturę i ten „rzeźbiony” wygląd, zwłaszcza gdy pod nimi jest lekki cień.

Okolica pod oczami i wokół nosa. Gdy jest wypchnięta do przodu, twarz wygląda zwarcie i pewnie. Gdy cofnięta i opadła — twarz robi się „długa” i zmęczona, z cieniem pod okiem.

Często niedoceniane, a robi ogromną różnicę i jest w dużej mierze do ogarnięcia. Gładka, czysta, równa skóra podnosi odbiór całej twarzy.

Mocno niedoceniany atut — i świetny punkt do „wygrania”. Dobry uśmiech potrafi zaczarować: równe, jasne zęby i zdrowe dziąsła podnoszą całą twarz, a uśmiech to coś, co realnie da się doprowadzić do bardzo wysokiego poziomu.

Twarz dzieli się na trzy poziomy: czoło, nos, usta+broda. Najlepiej wyglądają, gdy są mniej więcej równe. U faceta dolna część może być odrobinę dłuższa, ale przesada wydłuża twarz.

U mężczyzny nos może być mocniejszy — to nie wada. Najbezpieczniejszy jest prosty grzbiet. Garb bywa charakterystyczny i akceptowalny; zadarty, mały nos wygląda bardziej kobieco.

Lekko wystająca kość nad oczami to typowo męska cecha — daje głębiej osadzone, „cięższe” spojrzenie. Płaskie lub wypukłe czoło bez tego daszka wygląda bardziej dziecięco/kobieco.

Oprawa oczu. Gęste, ułożone nisko i dość proste brwi męsko obramowują spojrzenie. Cienkie, wysoko uniesione i mocno wygięte działają odwrotnie.

U mężczyzny usta umiarkowanie pełne wyglądają dobrze. Ważny jest też odstęp między nosem a wargą — krótki odmładza, długi postarza i wydłuża dół twarzy.

Ostry kąt między brodą a szyją sprawia, że szczęka „odcina się” od szyi. Tłuszcz albo słaby podbródek robią z tego jednolite podgardle.

Twarz raczej szeroka i zwarta odbierana jest jako bardziej „dominująca”. Bardzo wąska i długa — łagodniej, mniej wyraziście.

Między oczami powinno się zmieścić mniej więcej jedno oko. Za blisko albo za daleko od razu daje wrażenie, że „coś nie gra”.

Najtańszy „upgrade” dolnej twarzy. Dobrze przycięty zarost potrafi dorobić kształt słabej szczęce i wydłużyć krótki dół twarzy.

Czupryna i równa linia włosów odmładzają i wyznaczają górę twarzy. Cofające się zakola robią odwrotnie i podbijają wysokość czoła.

Okulary zasłaniają najważniejszą strefę — oczy i brwi. Z zasady lepiej bez (soczewki, korekcja wzroku). Jeśli musisz — dobrze dobrane mogą nawet pomóc (dodać struktury), źle dobrane psują wszystko.

Worki i ciemne cienie pod oczami dodają lat i zmęczenia, a często wynikają z rzeczy do ogarnięcia.

Na ile obie połowy twarzy są podobne. Lekka asymetria jest u każdego i jest normalna; dopiero wyraźna rzuca się w oczy.